Jaki wpływ ma rodzic psychopatyczny na własne dziecko?

Osoba z zaburzeniami osobowości wiązki B., typu narcystycznego, borderline lub aspołecznego (potocznie nazywana „psychopatą” czy „narcyzem”) jest człowiekiem zdrowym psychicznie, gdyż zaburzenia osobowości nie są traktowane jak choroba psychiczna. Jest to zdrowy psychicznie człowiek, ma natomiast pewne cechy osobowości, które go charakteryzują, które i jemu i bliskim utrudniają bardzo życie. Cechą wyróżniającą osoby zaburzone osobowościowo o cechach aspołecznych jest gównie brak empatii względem innych. Oni jej nie odczuwają, jednak czasem starają się z sukcesem ją udawać.

Istnieją dwa człony empatii – pierwsza to afektywna, współodczuwanie, której oni nie posiadają, a druga to poznawcza, którą mogą nabyć dzięki swojej inteligencji.  Warto zaznaczyć , że popularnie nazywani „psychopaci” to świetni manipulanci i egocentrycy, potrafią być z pozoru czarujący, atrakcyjni, inteligentni, często prowadzą pasożytniczy tryb życia i korzystają z innych oraz brak im poczucia winy i odpowiedzialności.

Osoba z zaburzeniami wiązki B, typu narcystycznego czy aspołecznego może bardzo szkodzić innym ludziom pod względem emocjonalnym i psychicznym, głównie bliskim, niejednokrotnie własnym dzieciom. Psychopatyczny rodzic po wyrządzeniu krzywdy swojemu partnerowi czy dziecku, zachowuje się tak jakby nigdy nic się nie stało i oczekuje od partnera czy małego dziecka podobnej postawy.

Kłamstwa, manipulacje, przekręcanie prawdy, wmawianie drugiemu problemów psychicznych tzw. gaslighting – są w domu na porządku dziennym. Nawet gdy sam zawini i popełni błąd, nigdy, przenigdy się do tego nie przyzna, a winę sceduje na swojego partnera lub dziecko. Psychopata nigdy nie bierze odpowiedzialności za swoje zachowanie.

Jak traktowane są dzieci przez rodzica o cechach psychopatycznych?

Otóż, bardzo często tacy rodzice traktują swoje dzieci, jakby urodziły się tylko po to, by zaspokajać ich potrzeby, słuchać o problemach. Dzieci od samego początku obarczane są dużym negatywnie nacechowanym ładunkiem emocjonalnym. Dzieci psychopatów bywają również workiem treningowym, są bite, psychicznie terroryzowane oraz od początku wpajane jest im niskie poczucie własnej wartości.

Będąc małym dzieckiem nie jesteśmy w stanie przedefiniować tego, co nas spotyka, jak bardzo ktoś nas wykorzystuje. Każde dziecko chce i potrzebuje być kochane, dlatego zrobi wszystko by to osiągnąć, często tłumacząc i broniąc psychopatycznego rodzica. Dzieci potrafią bronić swoich rodziców, aby same mogły wyjść obronną ręką z poczucia krzywdy.

A co się stanie, gdy dziecko takiego psychopatycznego rodzica dorośnie?

Bardzo dużo zmienia się w dorosłym życiu, dziecko opuszcza dom i nagle zderza się z brutalną prawdą. Model wychowania, w którym tkwiło tyle lat nie pozostaje bez wpływu na dorosłego już człowieka. Dorosłe dziecko dźwiga postępki rodzica, katuje się nimi, ale w końcu musi przyznać się przed sobą do tego ile razy poniosło karę za winy rodzica. A to dopiero początek drogi do wolności i powrotu do siebie, podniesienia się z traumy i zniszczonego dzieciństwa.