Dziecko w pandemii COVID 19

Pandemia COVID-19 jest z pewnością nieoczekiwanym wydarzeniem, które wywołuje u wielu z nas strach, lęk a nawet panikę. Za nami rok pandemicznego rodzicielstwa, nieustannie zmieniającego się chaosu, który przetestował nas wszystkich w bezprecedensowy sposób.

Szkoły zostały zamknięte, potem otwarte i ponownie zamknięte. Spotkania w restauracjach, na koncertach czy w większym gronie znacznie ograniczone. Praca przeniesiona z biura do domu, w wielu rodzinach nastąpiła utrata zatrudnienia lub trudności finansowe. Pandemia często zaostrzyła już istniejące trudności powodując u dorosłych stres, który automatycznie „spływał” na dziecko.

Narzędzia stosowane w celu złagodzenia zagrożenia pandemią, mogą w bezpośredni sposób zagrozić rozwojowi dzieci. Badania sugerują, że może zrodzić się całe spektrum psychicznych i emocjonalnych zaburzeń, które będą konsekwencją epidemii. Przede wszystkim silny lęk, depresja, zaburzenia lękowe. Im więcej występuje negatywnych doświadczeń, tym większe ryzyko opóźnień rozwojowych i problemów zdrowotnych w wieku dorosłym, takich jak upośledzenie funkcji poznawczych, nadużywanie substancji odurzających, depresja i  występowanie różnych chorób.

Bardzo ważne jest, aby pomóc dzieciom czuć się bezpiecznie, zachować zdrowe nawyki, zarządzać emocjami i zachowaniem oraz budować odporność.

Jeżeli rodzice dziecka są spokojni i dodają mu otuchy, może to stanowić czynnik obronny. Z drugiej strony, gdy rodzice są przytłoczeni, zmartwieni czy spanikowani, nie potrafią oni wesprzeć dziecka, w taki sposób jak ono tego potrzebuje.

Dlatego sposób, w jaki dziecko reaguje, może być silnie uzależniony od tego, jak reagują inni wokół niego.

Dzieci mogą przeżyć rozwód rodziców, śmierć bliskiej osoby, mogą doświadczyć szeroki wachlarz trudnych sytuacji i wyjść z nich „obronną ręką’, gdy mają kogoś, kto może je wesprzeć.

Dobre samopoczucie rodziców jest bezpośrednio związane z dobrem dziecka. Eksperci podkreślają, że najlepszym buforem dziecka podczas pandemii jest wspierający rodzic.

Wszystkie dzieci potrzebują rodziców, którzy są obecni, empatyczni i dostępni emocjonalnie, którzy ułatwią im zrozumieć niepewność i stratę czy poradzić sobie z lękiem i zmianami. Eksperci twierdzą, że nie ma uniwersalnej „normalności”, dla każdego dziecka jest inna. Aby przekonać się, jak dobrze radzi sobie dziecko w nowej sytuacji, warto zaobserwować różnice i zmiany w porównaniu do jego dotychczasowego zachowania. Rodzice powinni się martwić, jeśli ich dziecko wydaje się bardziej smutne, przygnębione lub jest np. agresywne. Takie zachowania są niekoniecznie „czerwonymi flagami”, ale są to zmiany, które rodzice powinni monitorować.

Oto kilka wskazówek, które pomogą Tobie i  dziecku  przetrwać stres związany z pandemią:

  • Zajmij się obawami i troskami dzieci

Dzieci polegają na swoich rodzicach w kwestii bezpieczeństwa, zarówno fizycznego, jak i emocjonalnego. Zapewnij swoje dzieci, że jesteś przy nich i że Twoja rodzina razem przetrwa czas pandemii.

  • Odpowiadaj na pytania dotyczące pandemii prosto i szczerze

Podaj fakty o tym, co się stało. Porozmawiaj z dziećmi o wszelkich przerażających wiadomościach, które słyszą. Można powiedzieć, że ludzie chorują, ale należy im przypomnieć, że przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, takich jak mycie rąk, noszenie maseczek i częstsze przebywanie w domu, pomoże rodzinie zachować zdrowie i zwiększy bezpieczeństwo.

Należy rozmawiać z dziećmi i pomagać im przetwarzać ich uczucia. Zapytaj swoje dziecko, co słyszało na temat koronawirusa i czy ma jakieś pytania. Podaj konkretne wyjaśnienia i używaj języka przyjaznego dziecku, unikając metafor, takich jak „babcia odeszła”, ponieważ mogą one zmylić dziecko.

Bądź przygotowany, że twoje dziecko może zadać ci to samo pytanie lub wielokrotnie poruszać te same kwestie. Spróbuj udzielić krótkiej, ale szczerej odpowiedzi. Rodzice powinni również uważać na rozmowy o pandemii z innymi, gdy ich dziecko przebywa w pobliżu.

Ogranicz ekspozycję mediów, ponieważ narażasz dziecko na obrazy i informacje, które mogą być dla niego przytłaczające i dezorientujące.

  • Rozpoznawaj i monitoruj uczucia swojego dziecka.

Spokojnie powiedz na przykład: „Widzę, że jesteś zdenerwowany, ponieważ nie możesz teraz spotkać się z przyjaciółmi”. „Wiem, że to rozczarowujące, jeżeli nie możesz robić niektórych rzeczy, które robiłeś przed pandemią. W jaki inny sposób możesz kontaktować się ze znajomymi?” Pomóż swojemu dziecku znaleźć inne rozwiązania.

Pomóż dziecku zidentyfikować czynności, które go uspokoją, takie jak spędzanie czasu z rodzinnym zwierzakiem, oglądanie bajki, słuchanie muzyki lub granie w ulubioną grę. Jeśli Twoje dziecko ma trudności z uspokojeniem się możesz nauczyć go różnych strategii takich jak np. głębokie oddychanie.

  • Pozostań w kontakcie z bliskimi

Dzieci mogą również martwić się o babcie czy dziadka mieszkających samotnie lub o krewnego czy przyjaciela. Gdy nie ma możliwości spotkań osobistych ze względu na ograniczenia w spotkaniach, zorganizujmy dzieciom rozmowy na zoomie, skype czy innym dostępnym komunikatorze, lub po prostu rozmowę telefoniczną.

  • Mów, jak radzić sobie z uczuciami

Porozmawiaj z dzieckiem o tym, jak radzisz sobie z własnymi uczuciami. „Martwię się o babcię, ponieważ nie mogę ją odwiedzić. Ustawię na telefonie przypomnienie, żebym zadzwoniła rano i po południu, dopóki nie będę mogła ją odwiedzić”.

Możesz powiedzieć: „To, że czujesz się zmartwiony, ma sens. Wiele osób choruje, ale robimy wszystko, co w naszej mocy, aby zachować bezpieczeństwo i zdrowie”.

Dzieci są dostrojone do reakcji rodziców i ważne jest, aby modelować zdrowe wyrażanie emocji. Dobrze jest poinformować dzieci, że jesteś smutny lub zmartwiony, jednocześnie zapewniając je, że jesteś przy nich bez względu na wszystko. Jeśli czujesz się przytłoczony własnymi reakcjami, poproś o konsultację lub pomoc innych lub lekarza.

  • Mów, że pandemia będzie miała swój koniec

Powiedz dziecku, że naukowcy ciężko pracują, aby dowiedzieć się, jak pomóc ludziom, którzy chorują, jak zapobiegać chorobie. Informuj dziecko, że wynaleziono szczepionkę, która pomoże zakończyć pandemię i wrócić do normalności. Jeżeli bliska osoba, znajdzie się w szpitalu, powiedz dziecku, że jest pod opieką specjalistów, którzy opiekują się nią w najlepszy sposób, aby mogła wrócić do zdrowia.

  • Przytulaj często swoje dziecko i mów „kocham Cię”, okazuj miłość i czułość.
  • Zachowaj rutyny

Podczas pandemii ważniejsze niż kiedykolwiek jest przestrzeganie pory snu i wykonywanie innych czynności. Te czynności tworzą poczucie porządku dnia, który zapewnia poczucie bezpieczeństwa w tym bardzo niepewnym czasie. Wszystkie dzieci, w tym nastolatki, korzystają z rutyny, która jest przewidywalna, a jednocześnie wystarczająco elastyczna, aby sprostać indywidualnym potrzebom.

  • Ustal harmonogramy dzienne.

◦ budzenie, ubieranie się, śniadanie i aktywna zabawa rano, a następnie spokojna zabawa i przekąska przed rozpoczęciem zajęć szkolnych.

◦obiad, prace domowe, ćwiczenia, trochę czasu online z przyjaciółmi, a po południu praca domowa.

◦ rodzinny czas i czytanie przed snem.

Oto kilka sposobów, w jaki sposób możesz pomóc swoim dzieciom radzić sobie z ich emocjami i zachowaniem:

  • Przekieruj złe zachowanie.

Czasami dzieci źle się zachowują, ponieważ są znudzone. Znajdź im zajęcie lub wymyśl zabawy.

  • Zaproponuj kreatywną zabawę

Zaproponuj dzieciom narysowanie ilustracji przedstawiających sposoby zachowania bezpieczeństwa Twojej rodziny. Zrób kolaż i zawieś go, aby przypominał wszystkim jak należy dbać o bezpieczeństwo.

  • Wzmacniaj dobre zachowania

Wykorzystuj nagrody i przywileje, aby wzmocnić dobre zachowania (wykonywanie zadań szkolnych, prace domowe, kontakty z rodzeństwem itp.).

  • Zaplanuj specjalny czas dla każdego

Nawet jeśli wszyscy są razem w domu 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, zarezerwuj dla każdego dziecka trochę czasu. Zaproponuj na przykład wspólne gotowanie, czytanie lub granie w planszówkę. Zaledwie 10 lub 20 minut Twojej niepodzielnej uwagi, nawet jeśli tylko raz na kilka dni, wiele znaczy dla Twojego dziecka.

Wspierajmy nasze dzieci w tym trudnym czasie, aby czas pandemii nie wpłynął negatywnie na stan psychiczny i emocjonalny naszych dzieci w przyszłości.